Bagamat matagal nang kinakanta ng mga sinaunang Ilokano ang epiko, ang bulag na makata na si ang kinikilalang unang nag-sulat at nagpapanatili nito sa anyong nakasulat noong huling bahagi ng dantaon 1600. Dahil dito, si Bucaneg ay itinuturing na "Ama ng Panitikang Ilokano."
Inilatag ng manok at aso ang mga buto. Tinakpan ito ng tela, at nagsimulang tumilaok ang manok habang kumakahol naman ang aso. Sa pamamagitan ng kanilang mahika, dahan-dahang muling nabuo ang mga laman at balat sa mga buto ni Lam-ang. Umunat ang bayani, nagising na parang natulog lamang ng mahaba, at muling nabuhay.
Bilang bahagi ng tradisyon sa kanilang bayan, tungkulin ni Lam-ang na sumisid sa dagat upang manghuli ng rarang (isang uri ng isda). Bago umalis, binalaan na niya si Ines na may masamang mangyayari. Prediksyon niya, siya ay makakain ng berkakan (isang dambuhalang pating).
Nagkatotoo ang pangitain; nilamon si Lam-ang ng Berkakan. Labis na nagluksa si Ines. Subalit, sa tulong ng maninisid na si Marcos, nakuha ang mga buto ni Lam-ang mula sa ilalim ng dagat. Inilatag ng tandang at aso ang mga buto, tinakpan ng tela, at nagsimulang mag-ingay. Sa pamamagitan ng kanilang mahiwagang kapangyarihan, muling nabuo ang katawan ni Lam-ang at siya ay muling nabuhay.
Pagkauwi ni Lam-ang, naligo siya sa Ilog Amburayan. Dahil sa dumi at dugo na nagmula sa kanyang katawan, namatay ang lahat ng isda sa ilog.
– Ang pangunahing tauhan na nagtataglay ng pambihirang lakas, talino, at kapangyarihan mula pa sa kanyang pagsilang.
Siyam na buwang gulang pa lamang si Lam-ang nang mapansin niyang hindi pa bumabalik ang kanyang ama. Nagpasya siyang sundan ito sa kabundukan, dala ang isang mahiwagang anting-anting, isang mahiwagang tandang, at isang tapat na aso.
Here's a brief summary:
Kapag naghanap ka ng sa Google, lalabas ang mga site tulad ng pdfcoffee.com , studiestoday.com , o kupdf.net . Bagama't may laman ang mga ito, mag-ingat:
Maghanap ng "Biag ni Lam-ang Tagalog full text" para sa mga akademikong bersyon na karaniwang libre i-download.
Ang (Buhay ni Lam-ang) ay isa sa pinakatanyag at pinakamatandang epiko ng Pilipinas. Nagmula ito sa rehiyon ng Ilocos at tradisyonal na inaawit ng mga katutubong manunulat, partikular na si Pedro Bucaneg, na siyang kinikilalang nagpasalin-sulat nito noong dantaon 17.
